Այբուբեն
and 9999 99999ԷՉ
and(9999/99999ԸՊ
and(9999999999ԹՋ
" and9999999999ԺՌ
" and9999999999ԻՍ
"/*--9999999999ԼՎ
"/*--9999999999ԽՏ
-09999999999ԾՐ
-09999999999ԿՑ
/*--*99999conveՀՈւ
/*--*99999s3ՁՓ
099999s3ՂՔ
099999ԱՃՕ
099999ԲՄՖ
099999ԳՅ
099999ԴՆ
199999ԵՇ
and 199999ԶՈ
Արագ Որոնում


Սոլժենիցին Ալեքսանդր
1918 թ., ք. Կիսլովոդսկ, Ռուսաստան
2008 թ., Մոսկվա
Ա. Սոլժենիցինի «Բեկվածքների վրա» գրքի (1996 թ.) կազմը
Ա. Սոլժենիցինը ԱՄՆ-ի նախագահ 
Ջիմի Քարտերի (ձախից) հետ (1975  թ.)
Ռուս գրող, հրապարակախոս և հասարակական գործիչ 
Ալեքսանդր Սոլժենիցինի ստեղծագործությանը բնորոշ են 
քաղաքացիական խիզախությունն ու այլախոհությունը 
և պայքարը համայնատիրական համակարգի դեմ:

Ալեքսանդր Սոլժենիցինը 1924 թ-ին մոր հետ (հայրը զոհվել էր նրա ծննդից առաջ) Կիսլովոդսկից տեղափոխվել է Դոնի Ռոստով: 1941 թ-ին ավարտել է տեղի պետական համալսարանի ֆիզմաթ ֆակուլտետը: Ուսմանը զուգընթաց՝ 1939 թ-ին ընդունվել է նաև Մոսկվայի փիլիսոփայության, գրականության և պատմության ինստիտուտի հեռակա բաժինը, որը կիսատ է թողել Հայրենական մեծ պատերազմի (1941–45 թթ.) պատճառով: 1939 թ-ին Վոլգա գետով ընկերների հետ ճամփորդել է բայդարկայով, որը պատկերել է «Ճամփա» (1948–52 թթ.) պոեմում: Մասնակցել է պատերազմին և շարունակել է ստեղծագործելը: 
Քննադատել է ԽՍՀՄ առաջնորդ (1922–53 թթ.) Իոսիֆ Ստալինին՝ լենինիզմը խեղաթյուրելու համար, և ստալինյան «կարգ ու կանոնը» համեմատել է ճորտատիրական իրավունքի հետ, որի համար 1945 թ-ին ձերբակալվել է և բանտարկվել: Մինչև 1953 թ. եղել է ստալինյան ճամբարներում: Բանտարկության տարիներին հիասթափվել է մարքսիզմ-լենինիզմի գաղափարախոսությունից և դարձել է հավատացյալ: Այդ տարիներին գրել է բանաստեղծություններ, պոեմներ («Պրուսական գիշերներ»), պիեսներ («Գերիներ», «Հաղթողների խնջույքը»):
1953 թ-ին ազատվել է բանտարկությունից և աքսորվել Ղազախստան: Այստեղ հիվանդացել է քաղցկեղով, տեղափոխվել Տաշքենդ, վիրահատվել: Այդ շրջանի ապրումները նա ներկայացրել է «Քաղցկեղի մասնաշենք» (1955 թ.) հանրահայտ վեպում: 1956 թ-ին արդարացվել է և 1957 թ-ին տեղափոխվել Ռյազան, որտեղ աշխատել է որպես մաթեմատիկայի ուսուցիչ:
«մ-854» (1959 թ.) պատմվածքը ԽՍՀՄ առաջնորդ (1953–64 թթ.) Նիկիտա Խրուշչովի հատուկ թույլտվությամբ 1962-ին տպագրվել է «Նովի միր» (խմբագիր՝ Ալեքսանդր Տվարդովսկի) հանրահայտ ամսագրում՝ «Իվան Դենիսովիչի մեկ օրը» վերնագրով (համանուն կինոնկար՝ 1970 թ.), որտեղ պատկերված է բանտարկյալների ողբերգական վիճակը համակենտրոնացման ճամբարում: «Մատրյոնայի բակը» (1963 թ.) վեպում անդրադարձել է անհատի պաշտամունքի տարիներին բռնադատված ռուսական գյուղի պատմությանը, «Առաջին շրջագծում» (1963 թ.) վեպում՝ հետպատերազմյան տարիների մոսկովյան մտավորականության կյանքին:
Սոլժենիցինը 1964 թ-ին հրատարակել է արձակ բանաստեղծությունների «Փշրանքներ» ժողովածուն, 1965 թ-ին՝ «Ա՛խ, ափսոս», «Զախար Կալիտա» պատմվածքները, ԱՄՆ-ում՝ «Հատընտիրը»: 1965 թ-ին Խորհրդային Միության պետական անվտանգության կոմիտեի աշխատակիցները բռնագրավել են գրողի արխիվը և արգելել նրա գործերի տպագրությունը: Այդուհետ նրա գործերը գաղտնի ճանապարհով դուրս են բերվել երկրից և հրատարակվել արտասահմանում: 1966 թ-ին Սոլժենիցինը ծավալել է ակտիվ հասարակական գործունեություն. հայտնի են նրա ելույթները, հարցազրույցները արտերկրի մամուլում: 1968 թ-ին ԱՄՆ-ում և Արևմտյան Եվրոպայում լույս են տեսել «Առաջին շրջագծում» (կինոնկար՝ 2006 թ.), «Քաղցկեղի մասնաշենք», 1971 թ-ին՝ «14 թ-ի օգոստոսը» վեպերը, որոնցով գրողն արժանացել է համաշխարհային ճանաչման: 
1969 թ-ին Սոլժենիցինին հեռացրել են ԽՍՀՄ գրողների միությունից: 1970 թ-ին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի:
1973 թ-ին Սոլժենիցինը լույս է ընծայել «Արշիպելագ Գուլագ» (ԽՍՀՄ Պետական մրցանակ՝ 1990 թ.) վեպը, որտեղ բացահայտել է 1918–56 թթ-ի խորհրդային բանտային-ճամբարային համակարգի դաժան իրականությունը: «Նամակ Խորհրդային Միության առաջնորդներին» (1974 թ.) ուղերձում կոչ է արել հրաժարվել համայնատիրական գաղափարախոսությունից, լուծարել ԽՍՀՄ-ը և Ռուսաստանի,   Ուկրաինայի և Բելառուսի տարածքներում ստեղծել միացյալ սլավոնական պետություն: 1974 թ-ին Սոլժենիցինին ձերբակալել են, մեղադրել դավաճանության համար, զրկել խորհրդային քաղաքացիությունից և արտաքսել: Նա ժամանակավորապես հանգրվանել է Ցյուրիխում: 
1974–75 թթ-ին նյութեր է հավաքել Վլադիմիր Լենինի տարագրության տարիների վերաբերյալ, որոնց հիման վրա գրել է «Կարմիր անիվ» (1976 թ.) վեպը: 1975 թ-ին ընտանիքի հետ շրջագայել է Արևմտյան Եվրոպայում և ԱՄՆ-ում, 1976 թ-ին եղել է Անգլիայում, Ֆրանսիայում: 1976 թ-ին ընտանիքով հաստատվել է Կանադայում:
ԽՍՀՄ վերակառուցման տարիներին (1985–90 թթ.) փոխվել է իշխանությունների վերաբերմունքը Սոլժենիցինի նկատմամբ. հրատարակվել են նրա մի շարք ստեղծագործություններ: 1990 թ-ին վերականգնվել է նրա քաղաքացիությունը, 1994 թ-ին վերադարձել է հայրենիք:
Սոլժենիցինն ընտրվել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի ակադեմիկոս (1997 թ.), պարգևատրվել է Միխայիլ Լոմոնոսովի անվան Մեծ ոսկե մեդալով (1998 թ.), արժանացել ՌԴ Պետական մրցանակի (2006 թ.):
2007 թ-ին Սոլժենիցինն իր անունով սահմանել է գրական մրցանակ: 
Ստեղծվել է Ալեքսանդր Սոլժենիցինի հիմնադրամ, 2009 թ-ին՝ կրթաթոշակ:

   «Սոլժենիցինը Ռուսաստանի հզոր անհատներից է և՜ գրականության մեջ, և՜ հասարակական կյանքում»:
Վալենտին Ռասպուտին, 
ռուս գրող

   «Սոլժենիցինը մեծ գրող է... Նրա «Արշիպելագ Գուլագ» վեպը մեծ նշանակություն է ունեցել ոչ միայն Ռուսաստանում, այլև Արևմուտքում»:
Գլեբ Յակունին, 
ռուս իրավապաշտպան