Այբուբեն
and(9999 99999ԵՆ
and(9999/99999ԶՇ
" and9999999999ԷՈ
" and9999999999ԸՉ
"/*--9999999999ԹՊ
"/*--9999999999ԺՋ
-09999999999ԻՌ
-09999999999ԼՍ
/*--*9999999999ԽՎ
/*--*9999999999ԾՏ
099999conveԿՐ
099999s3ՀՑ
099999s3ՁՈւ
099999ԱՂՓ
099999ԲՃՔ
and 199999ԳՄՕ
and 199999ԴՅՖ
Արագ Որոնում


Պետական կարգը՝  
միապետություն
Մայրաքաղաքը՝
Բանգկոկ
Տարածքը՝ 
513,1 հզ. կմ2
Բնակչությունը՝
64,8 մլն
Պետական լեզուն՝ 
թաի
Դրամական միավորը՝  
բատ
Թաիլանդի մայրաքաղաք Բանգկոկը
Գեղեցիկ ու յուրահատուկ է Թաիլանդի բնությունը:
Բանգկոկի հայկական  ավետարանական եկեղեցում` ժամերգության պահին
Թաիլանդի Թագավորություն
Թաիլանդը գտնվում է Հարավարեվելյան Ասիայում՝ Հնդկաչին թերակղզու կենտրոնում և Մալակկա թերակղզու հյուսիսային մասում՝ Մյանմայի, Լաոսի, Կամբոջայի, և հարավում՝ Մալայզիայի հարևանությամբ: Նրան են պատկանում նաև Հարավչինական ծովի մի քանի կղզիներ, որոնցից ամենախոշորներն են Սամույը, Պհանգանը, Չանգը՝ Սիամի ծոցում, և Սալանգը, Թորաթաոն, Պրաթոնգն ու Լանթան՝ Անդամանյան ծովում:
Թաիլանդի բնությանը հատկանշական է լեռների և հարթավայրերի, բարձրավանդակների և սարահարթերի հերթագայությունը: Երկիրն ընկած է արևադարձային մուսսոնային քամիների ազդեցության շրջանում: Այստեղ հորդառատ անձրևներին, որոնք տեվում են 200 օր, հաջորդում է չորային շրջանը (նոյեմբերից փետրվար): Գետերը հիմնականում սնվում են անձրևներից, այդ պատճառով էլ նրանց մակարդակը խիստ փոփոխական է տարվա տարբեր եղանակներին: Գլխավոր գետը Մենամ-Չաո-Պրայանն (Մենամ) է կամ «գետերի մայրը», ինչպես թայերն են ասում, որը տնտեսական կարևոր նշանակություն ունի երկրի կյանքում: Հյուսիսից հարավ այդ գետով փոխադրվում է անտառանյութը, իսկ հարավից դեպի հյուսիս լողում են գյուղատնտեսական ու արդյունաբերական ապրանքներով բեռնված նավերը:
Բազմազան է Թաիլանդի կենդանական աշխարհը. խոնավ անտառային գոտում հանդիպում են հնդկական փղեր, թեպետ դրանց թիվը գնալով նվազում է: Այդ կենդանիներին այստեղ օգտագործում են հյուսիսի փայտամթերման անտառամասերում: Հարավի ճահճուտային խուլ անտառներում և Մալակկա թերակղզում բնակվում է շատ հազվագյուտ մի կենդանի՝ հաստակաշի գետակինճը, որին կարելի է հանդիպել միայն Հնդկաչինում: Գիշատիչներից տարածված են վագրն ու ընձառյուծը, որոնք երկրի տարբեր մասերում տարբեր գույների մորթի ունեն: Բազմաթիվ ու բազմազան է նաև կապիկների ընտանիքը:
Թայերի պետությունը կազմավորվել է XIII–XIV դարերում: Բայց արդեն XIX դարի կեսերից Թաիլանդը դարձավ արևմտյան տերությունների ուշադրության առարկա: Անգլիայի, Ֆրանսիայի և ԱՄՆ-ի պարտադրած մի շարք անհավասար պայմանագրերի հետևանքով, որոնք իրենց ուժը պահպանեցին մինչև XX դարի 30-ական թվականները, Թաիլանդը գրեթե կիսագաղութ դարձավ, թեպետ ձևականորեն պահպանում էր անկախ պետության կարգավիճակը: Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, որպես Ճապոնիայի դաշնակից, Թաիլանդը փաստորեն գրավվել էր նրա կողմից: Սկսած 1944 թ-ից` երկրում սկիզբ առավ ազգային-ազատագրական պայքարը, որը գլխավորում էր «Ազատ թայեր» ընդհատակյա կազմակերպությունը: Հետպատերազմյան շրջանում Թաիլանդում ուժեղացավ ԱՄՆ-ի ազդեցությունը, որն այժմ կրում է ավելի շատ առևտրատնտեսական բնույթ:
Թաիլանդը բազմազգ պետություն է. այստեղ ապրում է ավելի քան 30 ազգություն: Ամենաբազմաթիվը թայերն (սիամցիներ) են, որոնց անունով էլ կոչվում է երկիրը: Ի դեպ՝ մինչև 1939 թ. երկիրը կոչվել է Սիամ, որը սանսկրիտով (հին հնդկերենի գրական տարբերակն է) նշանակում է «թխամորթ»: Թաիլանդի բնակիչներն իրենց երկիրը կոչում էին Միանգթայ` «Ազատների երկիր»՝ դրանով կարծես ընդգծելով, որ իրենց երկիրը երբեք օտարի տիրապետության տակ չի եղել: Ուսուցումը տարվում է թաի գրական լեզվով:
Երկրի տնտեսության մեջ կարևոր նշանակություն ունի բրինձը: Թաիլանդցու համար բրինձը շատ ավելին է նշանակում, քան հացը՝ եվրոպացու համար: Դրանից բացի, Թաիլանդի արտահանության արժեքի 1/4-ը բաժին է ընկնում բրնձին: Վերջին տարիներին Թաիլանդն աշխարհում բրնձի գլխավոր արտահանողն է: Արտահանության կարևոր արտադրանք է նաև բնական կաուչուկը, շաքարեղեգը: Մշակում են նաև կենաֆ (կանեփի տեսակ), ջուտ, ծխախոտ, բամբակենի:
Այս հիմքի վրա էլ երկրում զարգացել է մշակող արդյունաբերությունը՝ փայտամշակման, թղթի, ջուտի, մանածագործական, շաքարի, ծխախոտի և այլն: Տնտեսության մեջ մեծ նշանակություն ունի հանքարդյունաբերությունը: Թաիլանդը աշխարհում երրորդն է անագի արտադրությամբ: Վերջին շրջանում արագորեն զարգանում են նաև էլեկտրոնիկան ու էլեկտրատեխնիկան, ինչպես նաև նավթամշակման, քիմիական և ավտոհավաքման արդյունաբերությունը:
Թաիլանդի պետական կրոնը բուդդայականությունն է, ավելի ճիշտ` նրա հարավային ճյուղը՝ թհերավադան: Կան նաև իսլամ դավանող ժողովուրդներ (մալայացիները): Գործում են կաթոլիկ ու բողոքական միսիոներներ: Թաիլանդում հաշվվում են ավելի քան 21 հզ. բուդդայական տաճարներ. առանձնահատուկ ճոխությամբ աչքի են ընկնում թագավորական տաճար-մենաստանները: Գյուղացիները տաճար են այցելում ոչ միայն աղոթելու, այլև վանականների հետ իրենց հոգսերի շուրջ խորհրդակցելու համար, հիվանդները՝ բուժվելու հույսով: Բուդդայի նստած կամ կանգնած դիրքով արձանների կարելի Է հանդիպել Թաիլանդի բոլոր անկյուններում: Բուդդայով ու նրա գաղափարախոսությամբ են համակված թաիլանդական մշակույթի բոլոր ոլորտները՝ ժողովրդական բանահյուսությունը, արվեստը, գրականությունը:

Հայերը Թաիլանդում
Թաիլանդում հայերի մասին առաջին հիշատակումները վերաբերում են XVII դարին: Ներկայումս այնտեղ բնակվում է 40–50 հայ, հիմնականում՝ Բանգկոկում: Նրանք շինարարներ են, ոսկերիչներ և տեքստիլ արդյունաբերության աշխատողներ: