Այբուբեն
"/*--99999conveՃ
"/*--99999s3Մ
-099999s3Յ
-099999s3Ն
-099999ԱՇ
/*--*99999ԲՈ
/*--*99999ԳՈու
099999ԴՉ
099999ԵՊ
099999ԶՋ
099999ԷՌ
099999ԸՍ
099999ԹՎ
099999ԺՏ
199999ԻՐ
199999ԼՑ
and 9999 99999ԽՓ
and 9999/99999ԾՔ
and(9999999999ԿՕ
and(9999999999ՀՖ
" and9999999999Ձ
" and99999Ղ
Արագ Որոնում


Տափաստանային կատու
Տափաստանային կատուն (մանուլ) կատվազգիների ընտանիքի գիշատիչ կաթնասուն կենդանի է: ՀՀ-ում տարածված է լեռնատափաստաններում, նախալեռնային կիսաանապատներում, քիչ քանակությամբ՝ Արաքս գետի հովտում: Բնակվում է այլ կենդանիների ստորգետնյա հին բներում, ծառերի փչակներում, ժայռաճեղքերում:
Մարմնի երկարությունը 53–70 սմ է, պոչինը՝ 23–35 սմ, կենդանի զանգվածը՝ 3,4–5 կգ: Մեջքը մոխրագույն է՝ սև բծերով, որովայնը՝ սպիտակավուն: Ծոծրակին կա սև շերտ, պոչին (ծայրը՝ սև)` 6–8 սև օղակներ: Ունի լավ հոտառություն և լսողություն:
Սնվում է ավազամկներով, դաշտամկներով, թռչուններով, նրանց ձվերով ու ձագերով, երկկենցաղներով, միջատներով:
Ունենում է 3–5 ձագ, որոնք 2–2,5 ամիս կերակրվում են կաթով, ապա վարում են ինքնուրույն կյանք: Տափաստանային կատուն հաճախ բեղմնավորվում է ընտանի կատվի հետ. ստացվում է խառնածին սերունդ:
Մորթին սակավարժեք է: Որսն արգելված է: Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում: