Այբուբեն
-->"& pi'&exp-1'+(sysco
nets"& SE'&pin-1\'+undef
nets"&exp''..%2Fvbscr
ns:n"&pin''''"..%2Fvega:
ns:"+net') WA../..AAAAAvega>
"+net')) W../..asdf5vega>
"+pri'));S../..asdf5WAITF
"+pri');SE../..asdf5www.g
"+res'+ (s../..asdf5[php]
">'+ co../..asdf5\'
">'+'../..BBBBB\'\"
"`fal'+'../..body{\'\"
"`tru'+(SE.htacbody{\\'\\
"`una'+net/../.bogus\\'\\
"||NE'+net/../.bogus`fals
#{282'+NSF/../.c:\wi`true
${282'+pri/../.cast(`unam
%27'+pri//r87conve{php}
%27%2';SEL//r87data:Ա
%27%2'>//r87data:Բ
& pin'>//vegdata:Գ
& SET'AND /coreeval(Դ
''fals/etc/expr Ե
''true/etc/expr Զ
''unam1 + (file:Է
''{${p1 ANDhthttԸ
&expr'||'1 ANDhthttԹ
&ping'||'1 ANDhttp:Ժ
''||ca1 ns=hTTp:Ի
''||CT1 ns=http:Լ
'(leng1 OR http:Խ
'(SELE1 WAIhtTp:Ծ
'(sele1' ||http:Կ
'(SELE1) WAhttp:Հ
' -->(sele1)) Whttp:Ձ
' -->(sele1));DinserՂ
' AND(SELE1));SjavasՃ
' AND(sele1);DEjavasՄ
' AND*/ --1);SEjavasՅ
' AND*/net1,1 pN3tSpՆ
- 0 ' enc*/net1;DECns../Շ
0 0 ' enc+prin1;SELNS1NOՈ
AND ' onM+resp3ns:neՉ
AND ' OR -->">3NSFTWՊ
nets' OR -03OWNEEՋ
nets' OR -03phpinՌ
src=' sty-03ping Ս
src=' UNI-0-03ping Վ
" -->' UNI-0-93ping Տ
" AND' WAI-1 AN3ping Ր
" AND'"-1 or3printՑ
" AND'"-1 OR8printՈւ
" AND'" ns-1 or8'r87.cՓ
" onM'" ns-1 OR;ns:erespoՔ
" src'"'"'-1 OR;ns:es3Օ
" src'"-->-1" a-1" o<% reSELEC
" UNI'& pi-1' a<%a sSET /
" UNI'& SE-1' o<%a sSET /
Արագ Որոնում


Լոռիս-Մելիքիով Միքայել
1825 թ., Թիֆլիս
1888 թ., ք. Նիս, Ֆրանսիա 
(թաղված է Թբիլիսիի 
Սբ Գևորգ եկեղեցու 
բակում) 
«Կարսի գրավումը, 1877 թ-ի նոյեմբերի 6» (1959 թ., գործ՝ Մկրտիչ Սեդրակյանի)

Միքայել Լոռիս-Մելիքովը Ռուսաստանի պետական և ռազմական գործիչ է, կոմս, ռուսական բանակի հեծելազորի գեներալ, 
գեներալ-համհարզ, Լոռիս-Մելիքյանների տոհմի 
ամենաականավոր ներկայացուցիչը: 

Միքայել Լոռիս-Մելիքովը սովորել է Մոսկվայի Լազարյան ճեմարանում և Սանկտ Պետերբուրգի հեծելազորի յունկերների դպրոցում: 1840-ական թվականներին մասնակցել է Շամիլի գլխավորությամբ պայքարի ելած Կովկասի լեռնականների դեմ ռազմական գործողություններին: 1853–56 թթ-ին՝ Ղրիմի կամ Արևելյան պատերազմում, որպես առաջապահ հեծելազորի հրամանատար, աչքի է ընկել թուրքերի դեմ Բայանդուրի, Ալեքսանդրապոլի ու Կարսի մարտերում, ստացել գեներալ-մայորի աստիճան:  1877–78 թթ-ի ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ նշանակվել է 52-հզ-անոց Կովկասյան առանձին կորպուսի հրամանատար և ղեկավարել ռազմական գործողությունները Կովկասյան ռազմաճակատում: Գլխավորել է Արդահանի գրոհը և գրավումը, Ալաջայի բարձունքներում ջախջախել է Մուխթար փաշային, ղեկավարել Կարսի գրավումը:
1879 թ-ին Լոռիս-Մելիքովը նշանակվել է Աստրախանի, Սարատովի, Սամարայի և Խարկովի ժամանակավոր գեներալ-նահանգապետ: 1880 թ-ի փետրվարի 12-ին նշանակվել է Գերագույն կարգադրիչ հանձնաժողովի նախագահ՝ դիկտատորական լիազորություններով: Լոռիս-Մելիքովի նախաձեռնությամբ այդ հանձնաժողովը լուծարվել է, և նա նշանակվել է ներքին գործերի նախարար: Հեղափոխականների դեմ պայքարը Լոռիս-Մելիքովը զուգակցել է ազատական (լիբերալ) միջոցառումներով. թուլացնելով ոստիկանական ահաբեկչությունը՝ ձգտել է իր շուրջը համախմբել  հասարակության լիբերալ մասին:
Կողմ լինելով աստիճանական բարեփոխումների՝ Ալեքսանդր II (1855– 1881 թթ.) ցարին է ներկայացրել տնտեսական և այլ բարեփոխումների նախագիծ, որով մտցվում էր պարտադիր փրկագնում, իջեցվում էին փրկավճարները, վերացվում էր շնչահարկը, նախատեսվում էր գյուղացիների վերաբնակեցում խիտ բնակեցված նահանգներից և այլ միջոցառումներ: Լոռիս-Մելիքովը ցանկացել է բարձրացնել սահմանափակ տեղական ինքնավարությունների (զեմստվոներ) նշանակությունը: Ալեքսանդր II-ը հավանություն է տվել նրա զեկուցագրին: Սակայն ցարի սպանությունից (մարտի 1-ին) հետո Ալեքսանդր III-ը (1881–94 թթ.) մերժել է Լոռիս-Մելիքովի բարեփոխումների ծրագիրը:
1881 թ-ին Լոռիս-Մելիքովը պաշտոնաթող է եղել, ապրել է հիմնականում  արտասահմանում: Գրել է «Կովկասի կառավարիչների մասին. 1776 թ-ից մինչև XVIII դարի վերջը» (1883 թ., ռուսերեն), «Նոթեր Հաջի Մուրադի մասին», «Երկտող Թերեքի մարզի կացության մասին» (1889 թ., ռուսերեն) և այլ գործեր: 
Լոռիս-Մելիքովի անունով  Երևանում կոչվել է փողոց:
   Լոռիս-Մելիքովները հայ ազնվական տոհմ են. հիշատակվում են XVI դարից՝ որպես Լոռի քաղաքի և գավառի մելիքներ: Նրանց տոհմական ազգանունը ծագել է վրացերեն Լոռիս Մելիքովներ, այսինքն՝ Լոռու Մելիքյաններ անունից: XVI դարի սկզբին նրանց մելիքական իրավունքը հաստատել է Շահ Աբբաս I-ը: 1801 թ-ից՝ Վրաստանը Ռուսաստանին միանալուց հետո, անցել են ծառայության ցարական բանակում: 1832 թ-ին հաստատվել են որպես ռուսական 
ազնվականներ: